Szukaj w serwisie
Płytki ceramiczne dostępne są w tak wielkim wyborze, że może to przyprawić o zawrót głowy. Tymczasem już na starcie poszukiwań trzeba się zastanowić, czy wolimy gres czy terakotę?
Wybór płytek na taras powinien być szczególnie przemyślany. Na pewno nie należy poprzestawać na ich ładnym wyglądzie: co najmniej równie ważne są cechy techniczne.
Gres i terakota to płytki ceramiczne produkowane z mieszaniny glin, krzemionki, topników oraz barwników. Z mieszaniny tej formuje się płytki, a następnie suszy; ostateczny wygląd i właściwości uzyskują dzięki wypaleniu w temperaturze 1000-1300°C. Dzięki odpowiedniemu doborowi składników można nadawać płytkom pożądane cechy, niezbędne ze względu na ich przeznaczenie.
Terakota to płytki kamionkowe najczęściej pokryte szkliwem, dzięki któremu ich powierzchnia jest gładka, a więc łatwa do mycia; może być błyszcząca, matowa lub półmatowa. Rzadko spotyka się terakotę nieszkliwioną.
W miejscach narażonych na duże zmiany temperatury okładzina z terakoty powinna mieć szerokie spoiny (ok. 10 mm), tak aby płytki mogły swobodnie kurczyć się i rozszerzać, a zaprawy klejowa i do spoinowania muszą być elastyczne.
Gres,
czyli kamionka szlachetna, różni się od terakoty przede wszystkim mniejszą nasiąkliwością. Wynika ona z innego składu masy, z której formowane są płytki. Dzięki odmiennym technikom formowania (m.in. prasowaniu) płytki gresowe odznaczają się szczególnie też wysoką twardością i małą ścieralnością.
Gres naturalny,
Twardość płytek z takiego gresu jest zbliżona do twardości granitu, są one też bardzo odporne na ścieranie. Jednorodna struktura sprawia, że nawet gdy są one starte lub obtłuczone, nie zmieniają barwy i struktury. Mają znikomą nasiąkliwość i są odporne na działanie kwasów i zasad, ale ze względu na pewną chropowatość powierzchni płytek łatwo zatrzymuje się na nich brud. Odmiana polerowana gresu naturalnego wykazuje natomiast pewną nasiąkliwość powierzchni, wskutek czego łatwiej się plami (np. czerwonym winem, barszczem); plamy takie bardzo trudno usunąć. Intensywnie użytkowany gres polerowany może ulec zmatowieniu.
Gres szkliwiony,
Z wyglądu przypomina terakotę szkliwioną, może mieć więc dowolnie zdobioną powierzchnię. W porównaniu z terakotą jest znacznie mniej nasiąkliwy (poniżej 0,5%), wykazuje też większą twardość. Ścieralność powierzchni zależy od zastosowanego szkliwa; w razie wytarcia warstwa ozdobna ulega uszkodzeniu.
Gres znacznie trudniej wiercić, przecinać, co komplikuje instalowanie puszek elektrycznych, wiercenie otworów na kołki itp.
Dobierając płytki, powinno się uwzględnić następujące ich parametry techniczne:
- klasa ścieralności (PEI - od I do V) - tym wyższa, im płytki są odporniejsze na ścieranie; cecha ta jest szczególnie ważna, jeśli mają być układane w miejscach intensywnie użytkowanych (hol, schody, taras);
- nasiąkliwość - oznaczana w procentach cecha, od której zależy mrozoodporność płytek. Jest tym mniejsza, im mniejsza jest ich porowatość; zależy też od właściwości szkliwa i ewentualnego nasycenia płytek impregnatem. Do pomieszczeń nieogrzewanych i okładzin zewnętrznych nadają się płytki o nasiąkliwości nieprzekraczającej 3%;
- mrozoodporność - odporność na wielokrotne zamarzanie i odmarzanie, tym większa, im mniejsza jest nasiąkliwość płytek. Mrozoodporne, a tylko takie można stosować na zewnątrz i w pomieszczeniach nieogrzewanych, oznaczane są płatkiem śniegu;
- antypoślizgowość - (od 1 do 11) oznaczana literą R. Parametr ten jest ważny w każdym pomieszczeniu narażonym na działanie wody i wilgoci. Im wyższa wartość R, tym mniejsze ryzyko poślizgnięcia się na takiej powierzchni;
- odporność na zaplamienia i na środki chemiczne - ważna w kuchni i łazience (nawet domowe preparaty czyszczące są aktywne chemicznie), a także w garażu. Określana klasami od 1-5; powinna wynosić przynajmniej 3;
- odporność na szok termiczny decyduje o tym, czy płytki są odporne na szybkie podgrzewanie i nagłe studzenie. Cecha szczególnie ważna w kuchni, a także i na zewnątrz, tam gdzie okładzina będzie narażona na działanie słońca i mrozu);
- twardość decyduje o łatwości obróbki i wytrzymałości mechanicznej. Określana w skali Mohsa, liczbami od 1 do 10. W okładzinach domowych wystarczy twardość płytek wynosząca 5-6.
Wzorów płytek są tysiące; rozmaite są również faktury: falowane, gładkie, chropowate, z motywami roślinnymi czy geometrycznymi. Bywają też płytki cięte, które można łączyć bez widocznych spoin, przez co uzyskuje się efekt jednolitej tafli.
Kształt i wielkość płytek. Duże płytki kwadratowe mogą mieć nawet wymiary 60×60 cm, ale w ofertach znajdziemy też płytki 10×10, 20×20, 30×30, 33×33, 30×50, 30×60 oraz 40×40 cm i wiele innych, a ponadto - płytki ozdobne, zwane dekorami, dostosowane wymiarami do konkretnej linii płytek.
Takie płytki, jakie pomieszczenie
- Hol, przedpokój. Szczególnie niebezpieczne dla posadzek są drobiny piasku i brud wnoszone na podeszwach butów. Od płytek do holu oraz przedpokoju wymaga się więc dużej wytrzymałości na ścieranie (IV do V w skali PEI). Mogą być nieszkliwione lub szkliwione, ale o antypoślizgowości R minimum 8.
- Łazienka. Podobne wymagania dotyczą także posadzek łazienek projektowanych w domach jednorodzinnych na parterze (tzw. łazienki dla gości), gdyż często wchodzi się do nich w butach. Odpowiednie płytki: odporność na ścieranie PEI III do V i antypoślizgowości R 8. Płytki - zarówno na posadzki, jak i na ściany - powinny być odporne na zaplamienie i czynniki chemiczne.
- Schody. Okładziny schodów powinny mieć podobne cechy jak posadzki w holu. Stosuje się tu płytki o bardzo dużej wytrzymałości na ścieranie (PEI IV lub V) oraz antypoślizgowości R9, aby nie były potrzebne specjalne listwy ani paski antypoślizgowe, które zwykle szpecą okładzinę. Na schodach zewnętrznych można ułożyć płytki z ukształtowanymi rowkami antypoślizgowymi.
- Ściany oraz posadzki na zewnątrz budynku. Płytki ceramiczne przeznaczone na okładziny zewnętrzne powinny być odporne na oddziaływanie czynników mechanicznych, chemicznych i skoki temperatury: mrozoodporne, mało nasiąkliwe (E poniżej 3%), wytrzymałe na zmiany temperatury, a na posadzki - o antypoślizgowości R 8. Oczywiście płytki nie powinny być błyszczące, bo są wtedy śliskie. Wszystkie materiały - zarówno płytki, jak i klej - powinny być bardzo dobrej jakości. Ważny jest też odpowiedni sposób ułożenia.
Uwaga! W zimie istnieje niebezpieczeństwo oblodzenia posadzki zewnętrznej. Problem ten rozwiązuje ułożenie kabli grzewczych pod okładziną.
Bogactwo wzorów glazury i terakoty zachęcają do pokrywania tym materiałem ścian i podłóg w najróżniejszych pomieszczeniach. Jednak wybór i zakup płytek to dopiero pierwszy krok do eleganckiego wnętrza - trzeba je jeszcze ułożyć
Choć przy odrobinie wprawy i doświadczenia możemy zrobić to sami, to jednak większość decyduje się na zlecenie tej pracy glazurnikowi. Ponieważ błędy wykonawcze nie zawsze da się od razu zauważyć, sprawdzajmy na bieżąco, czy wszystko przebiega zgodnie ze sztuką budowlaną.
W każdej niemal gazecie znajdziemy mnóstwo ogłoszeń firm oferujących usługi glazurnicze, ale najczęściej fachowca polecają nam znajomi lub rodzina. Taka rekomendacja nie zawsze gwarantuje jednak odpowiednią jakość prac, gdyż akurat w naszym domu mogą wystąpić warunki przekraczające jego wiedzę i umiejętności. Dlatego przed zleceniem pracy warto ustalić zakres i technologię wykonywanych czynności, rodzaj użytych materiałów. Nie najlepiej świadczy o wykonawcy np. brak rozeznania w różnych odmianach i zastosowaniu zapraw klejowych czy fugowych, asortymencie środków gruntujących, podkładów izolacyjnych. Nieufność co do staranności w pracy budzić może stan i ilość używanych narzędzi. Obrośnięte zaschłą zaprawą kubły, postrzępiona miarka i zdezelowana wiertarka nie rokują (choć nie zawsze) powodzenia w planowanych robotach.
Trwałość i estetyka ułożonych płytek zależy w ogromnym stopniu od właściwego przygotowania podłoża. Najwięcej kłopotów sprawiają stare ściany pokryte wieloma warstwami farby nałożonej na niezbyt mocny tynk. Ułożona na nich glazura prawdopodobnie po krótkim czasie zacznie odstawać od podłoża, utrzymując się tylko na spoinach między płytkami. Dlatego warto - choć podnosi to znacznie koszty remontu - zdecydować się na skucie całego tynku i powtórne otynkowanie ściany mocną zaprawą cementowo-wapienną. Do uzyskania równej powierzchni pomocne będą listwy tynkarskie (profile wykonane z cienkiej blachy ocynkowanej), które przykleja się do muru plackami zaprawy gipsowej w odstępach co 1,5 m i dokładnie ustawia w pionie. Po stwardnieniu gipsu służą one jako prowadnice dla łaty ściągającej narzucony tynk i pozostają w nim na stałe.
Podobny problem występuje w domach z wielkiej płyty, gdzie ściany pokrywane były cienkowarstwowym tynkiem słabo trzymającym się betonowego podłoża. Tynk taki najlepiej usunąć, a przy równej powierzchni ściany - po jej zagruntowaniu preparatem zwiększającym przyczepność - płytki można bezpośrednio kleić do surowego podłoża. Jeśli jednak ściana jest krzywa, to do jej wyrównania należy użyć specjalnej zaprawy wyrównującej, gdyż zwykły tynk cementowo-wapienny nie ma dobrej przyczepności do gładkiego betonu.
W czasie przygotowywania podłoża nie możemy zapomnieć o ułożeniu niezbędnych izolacji przeciwwodnych w miejscach, gdzie może ściekać lub utrzymywać się woda. Izolacji takiej wymagają m.in. ściany wokół brodzika (do wysokości ok. 2 m), nad wanną oraz podłoga w łazience. Powierzchnie te izoluje się nanoszonymi pędzlem lub szpachelką preparatami typu "płynna folia" lub przykleja specjalne maty z tworzywa sztucznego pokryte włókniną umożliwiającą bezpośrednie przyklejenie płytek.
Bardziej ekonomicznym rozwiązaniem - w zależności od stopnia nierówności podłoża i dopuszczalnej grubości warstwy wyrównującej - jest zrobienie zwykłego jastrychu cementowego z dodatkiem plastyfikatora lub wyrównanie wgłębień zaprawą wyrównującą.
Przed przystąpieniem do układania płytek konieczne jest rozplanowanie ich układu, wyznaczenie linii bazowych. Kształty pomieszczeń nie zawsze są regularnymi prostokątami, a ściany miewają znaczne odchylenia od pionu. Konieczne jest więc dokładne sprawdzenie wymiarów pomieszczenia i ustalenie, gdzie można będzie "zgubić" niedokładności.
Pracę należy rozpoczynać od najbardziej wyeksponowanych powierzchni, tak aby bez problemu uzyskać równomierny i prostoliniowy układ kafelków.
Przy układaniu płytek niezbędne będzie ich przycinanie. Zwróćmy uwagę, aby w narożnikach nie trzeba było układać wąskich paseczków - odpowiednio przycięta pierwsza płytka w rzędzie pozwoli na "poszerzenie" ostatniej.
Trzeba także uwzględnić wzory na płytkach, które powinny tworzyć estetyczną kompozycję również w narożnikach. Bywa, że z wzorzystych płytek o określonych rozmiarach nie można uzyskać ładnego połączenia w załamaniach ściany. Można wtedy zmienić układ płytek, np. kłaść "w karo" lub uzupełnić płytkami jednobarwnymi.
Pokrywanie ściany glazurą rozpoczynamy od zamocowania listwy startowej - równej, wypoziomowanej deski, na której opierać się będzie drugi od podłogi rząd kafelków. Takie postępowanie pozwala na dokładne ustalenie linii bazowej i możliwość kontroli płaszczyzny ułożonej glazury.
Przy dużej wysokości pokrycia warto zamocować drugą listwę o grubości odpowiadającej warstwie pokrycia (na wysokości ok. 1,5 m ), która będzie oparciem dla łaty kontrolnej.
Technologia układania płytek na zaprawie klejowej ułatwia utrzymanie płaszczyzny pokrycia pod warunkiem, że klej będzie miał odpowiednią konsystencję, a podłoże będzie równe.
Zwróćmy uwagę, aby zaprawa nakładana była na ścianę gładką stroną pacy, a dopiero później przeczesywana stroną ząbkowaną.
Płytka po przyłożeniu i lekkim dociśnięciu z trudnością powinna dać się oderwać i na jej spodniej stronie muszą pozostawać równomiernie rozmieszczone pasy zaprawy.
Do utrzymania właściwych odstępów między płytkami używa się się plastikowych krzyżyków o różnych grubościach. Jednak płytki nie zawsze mają idealnie jednakowe wymiary i wtedy konieczna będzie korekta szerokości fug za pomocą malutkich klinów.
Trzeba pamiętać, że szerokość fug dobieramy nie tylko według własnych upodobań, ale również musimy brać pod uwagę wymiary płytek i wahania temperatury w ich otoczeniu. Obowiązuje zasada, że im większe płytki i różnice temperatury, tym fuga powinna być szersza.
Piękna łazienka w 6 krokach
1. Pomożemy wybrać
Wybór płytek - niezależnie od tego czy chcemy wyremontować łazienkę, czy odświeżyć wygląd kuchni bądź holu - to inwestycja na lata, dlatego w Salonach Łazienek Glazura Królewska przeszkoleni sprzedawcy oraz projektanci służą pomocą i fachowym doradztwem. Płytkoteka, czyli Biblioteka Płytek to stale uzupełniana nowościami ekspozycja wzorów glazury i terakoty. Każdą płytkę znajdującą się w Płytkotece klient może zdjąć z półki i, na specjalnie przygotowanych do tego celu stołach, układać własne kompozycje.
2. Multimaedialny doradca
Klient może skorzystać z bogatej bazy elektronicznej projektów – wystarczy, że zeskanuje kod kreskowy umieszczony na interesującym go asortymencie. Będzie wówczas mógł obejrzeć nie tylko wizualizacje i aranżacje pomieszczeń: łazienek, holów czy salonów, ale także wszystkie elementy kolekcji, z której pochodzi wybrana przez niego płytka. Klient ma również możliwość wypożyczenia płytki do domu, gdyby chciał sprawdzić czy koresponduje ona z wystrojem całego mieszkania.
3. Projektujemy gratis
Salony Łazienek Glazura Królewska to, oprócz innowacyjnej ekspozycji, przede wszystkim biura projektowe, w których każdy klient ma możliwość otrzymania w prezencie projektu swojej łazienki. Projektanci doradzają także w wyborze odpowiednich materiałów i pomagają określić styl pomieszczeń, tak by każda łazienka ich autorstwa była zarówno funkcjonalna jak i niepowtarzalna.
4. W magazynie jest wszystko
Od roku 2004 Glazura Królewska S.A. posiada jeden z najnowocześniejszych i najsprawniejszych systemów logistycznych wśród polskich firm w tej branży. Od momentu dostawy produktów z fabryk, poprzez sortowanie, składowanie aż do załadunku i wyjazdu transportu do klienta każdy produkt jest stale monitorowany przez zintegrowany system komputerowy. Dzięki temu zawsze znane jest dokładne położenie każdej płytki lub listwy dekoracyjnej, co wymiernie skraca czas wydawania towaru klientowi.
5. Szybko i bezpiecznie
Dzięki konfigurowanym z udziałem komputera trasom dowozu zapewniamy klientom stałe i punktualne terminy dostaw. Już w momencie zamówienia znany też jest termin dostawy. Dokładnie w podanym terminie zamówione produkty docierają do klienta, a formalności ograniczają się do jego odbioru!
6. Wizytówka domu
Glazura Królewska proponuje ponadto bogatą ofertę ceramiki łazienkowej, baterii oraz mebli czołowych polskich i zagranicznych producentów takich jak chociażby: Opoczno, Ceramika Paradyż, Cersanit, Koło, Gres de la Mancha, Roca, Deante, Kermi, Alcalaten. Takie rozwiązanie umożliwia kompleksowe urządzenie domowego królestwa relaksu.
